26.04.2026
„Spotkania osób konsekrowanych są przestrzenią umacniania więzi, pogłębiania wiary i wspólnego wsłuchiwania się w to, czym żyje Kościół – dziś szczególnie w wezwanie do synodalnej drogi oraz odpowiedzialnego zaangażowania – podkreśliła s. M. Aurelia Kumon z Szensztackiego Instytutu Sióstr Maryi
W spotkaniu, które odbyło się 25 kwietnia w Sanktuarium Zawierzenia na bydgoskich Piaskach, uczestniczyły siostry zakonne, członkinie instytutów życia konsekrowanego, dziewice oraz wdowy konsekrowane z diecezji bydgoskiej. Centralnym punktem była Msza św. pod przewodnictwem biskupa Krzysztofa Włodarczyka, a tematem całego dnia „Tożsamość kobiety konsekrowanej”.
W homilii ordynariusza mocno wybrzmiał misyjny wymiar życia konsekrowanego. Nawiązując do Ewangelii, bp Krzysztof Włodarczyk zwrócił uwagę, że „podkreślenie, że apostołów jest tylko jedenastu, stanowi zaproszenie dla każdego, by to puste miejsce obsadzić i głosić Ewangelię”. Jak zaznaczył, Jezus nie daje uczniom dwóch poleceń, a jedno – wyruszywszy w świat, głoście Ewangelię. Biskup podkreślił, że to rozróżnienie ma zasadnicze znaczenie, ponieważ „nie mamy głosić siebie, swoich pomysłów czy recept na zbawienie świata. Mamy głosić Ewangelię, którą jest Jezus Chrystus. Jezus jest wcieloną Ewangelią”.
Kaznodzieja dodał, że autentyczne głoszenie Dobrej Nowiny domaga się wyjścia ku człowiekowi i odwagi spotkania. – Głoszenie Ewangelii wymaga wyruszenia w świat, by dotrzeć do «wszystkiego stworzenia». Ono samo do nas nie przyjdzie – mówił, dodając, że centrum przepowiadania pozostaje kerygmat, czyli prawda o Bożej miłości objawionej w krzyżu Chrystusa. To ona prowadzi do nawrócenia i przemiany życia. – Głoszenie Ewangelii nie może być jej gaszeniem – zaznaczył.
Biskup Włodarczyk przypomniał również, że Ewangelia zawsze domaga się odpowiedzi i decyzji, ale Bóg nie działa przemocą. – Jezus nikogo nie odrzuca, nikogo nie potępia, nie przekreśla. Potępienie to kwestia naszych wyborów, decyzji – podkreślił.
Znaczną część homilii biskup poświęcił refleksji nad adhortacją „Evangelii gaudium”. Przywołując nauczanie papieża Franciszka, wskazał, że wiarygodne głoszenie Ewangelii rodzi się z osobistego spotkania z Chrystusem i tylko ono czyni człowieka zdolnym do autentycznej misji. Cytując papieża, przypomniał: „Każdy chrześcijanin jest misjonarzem w takiej mierze, w jakiej spotkał się z miłością Boga w Chrystusie Jezusie. Nie mówmy już więcej, że jesteśmy «uczniami» i «misjonarzami», ale zawsze, że jesteśmy «uczniami-misjonarzami»”.
Do tematu tożsamości, a także wspólnotowego rozeznawania nawiązała s. M. Aurelia Kumon ISMM, odpowiedzialna za przygotowanie spotkania. Jak zaznaczyła, „tożsamość osoby konsekrowanej odkrywa się nie tylko w osobistej relacji z Bogiem, ale także we wspólnocie Kościoła, która uczy słuchania, dialogu i wspólnego rozeznawania, do czego dziś zaprasza nas synod”. Dodała, że życie konsekrowane nie może zamykać się w sobie, lecz powinno dojrzewać w uważności na to, czym żyje Kościół. – Życie konsekrowane jest drogą nieustannego odkrywania własnej tożsamości, ale także gotowości, by z odwagą i wiarą włączać się w sprawy, którymi żyje Kościół – rozeznając, słuchając i współtworząc jego synodalną drogę – powiedziała.
Wątek osobistej prawdy, wewnętrznej spójności wybrzmiał także w świadectwach uczestniczek. Siostra Oliwia ze Zgromadzenia Sióstr Franciszkanek od Pokuty i Miłości Chrześcijańskiej zauważyła, że „tożsamość rodzi się z odwagi, by każdego dnia stawać w prawdzie przed sobą – ze swoimi zdolnościami i słabościami – bo właśnie ta uczciwość wobec siebie umacnia nas w tym, kim jesteśmy, i pozwala być bardziej autentycznymi dla innych”.
Część formacyjną poświęconą tematowi „Tożsamość kobiety konsekrowanej” poprowadziła s. dr Estera Elwira Balcer, psychopedagog dorosłych oraz adiunkt naukowo-dydaktyczny Akademii Jagiellońskiej w Toruniu. Prelegentka zwróciła uwagę, że tożsamość kobiety konsekrowanej „poprzez profesję rad ewangelicznych kształtuje się przez całe życie” i wymaga dojrzewania na kolejnych etapach dorosłości – od wczesnej, przez średnią, po późną. Jak podkreśliła, proces ten prowadzi ku miłości, duchowemu macierzyństwu i mądrości.
Siostra dr Estera Elwira Balcer zaznaczyła, że tożsamość pozostaje ściśle związana z fundamentalnymi pytaniami: „Kim jestem?”, „Kim chcę być?”, „Dokąd zmierzam?”. Wskazała zarazem, że współczesne przemiany cywilizacyjne powodują opóźnione formowanie tożsamości i powracające kryzysy, dlatego „bycie dzisiaj kobietą konsekrowaną niesie ze sobą także specyficzne wyzwania formacyjne i autoformacyjne, jakich dotychczas nie było”. Podkreśliła, że budowanie spójnej tożsamości wymaga integralnego spojrzenia na człowieka – w wymiarze biologicznym, psychicznym, duchowym i społecznym.
W praktycznej części wykładu prelegentka zaprosiła uczestniczki do konkretnych pytań o codzienność i wewnętrzną dojrzałość: „Jak siebie traktujesz, kiedy chorujesz?”, „Co robisz ze swoją złością?”, „W jaki sposób na co dzień podejmujesz decyzje?”, „W jakich słowach wyrażasz dziś swoją misję życiową?”, „Co, według Ciebie, Bóg o Tobie myśli, kiedy popełniłaś błąd, grzech?”. To właśnie one stały się osią refleksji nad dojrzałą, świadomą i autentyczną tożsamością kobiety konsekrowanej.
Biuro Prasowe Diecezji Bydgoskiej
Marcin Jarzembowski
